વિશ્વમાં બીજો કોઇ એવો વ્યવસાય નથી જે સમાજમાં શિક્ષક કરતાં વધારે મહત્વ હોય........ હું કદી શીખવતો નથી, હું તો એવા સંજોગો પેદા કરુ છું જેમાં વિદ્યાર્થી શીખે છે.
ગુરુવાર, 25 સપ્ટેમ્બર, 2014
રવિવાર, 6 જુલાઈ, 2014
શનિવાર, 5 જુલાઈ, 2014
જીવન અંગે ગાંઠે બાંધી રાખવા જેવી વાતો...
જીવન અંગે ગાંઠે બાંધી રાખવા જેવી વાતો...
* “કેમ છો” કહેવાની પહેલ દર વખતે આપણે જ કરવી જોઇએ.
* શ્રેષ્ઠ પુસ્તકો ખરીદવાની ટેવ રાખો
પછી ભલે તે વંચાય કે ન વંચાય.
* કોઇએ લંબાવેલો (દોસ્તીનો હાથ ક્યારેય તરછોડવો નહી.
* આનંદમાં આવો ત્યારે બીજાને પણ સહભાગી બનાવો.
* કોઇએ લંબાવેલો (દોસ્તીનો હાથ ક્યારેય તરછોડવો નહી.
* આનંદમાં આવો ત્યારે બીજાને પણ સહભાગી બનાવો.
* કોઇને પણ આપણી વાત કહેતા પહેલાં બે વખત વિચાર કરો.
* અફસોસ કર્યા વિનાનું જીવન જીવો.
* ક્યારેક હારવાની પણ તૈયારી રાખો.
* કોઇપણ આશાવાદીની વાતને તોડી પાડશો નહીં, શક્ય છે કે એની પાસે માત્ર એક જ આશા હોય..
* નકારાત્મક પ્રક્રૃતિના માણસોને મળવાનું ટાળો.
* દરેક વ્યકિતને બીજી તક આપો,ત્રીજી નહીં.
* સંતાનો નાના હોય ત્યારેથી જ તેમને પૈસાની કિંમત અને બચતનું મહત્વ સમજાવો .
* જે ગાંઠ છોડી શકાય એવી હોય તેને ક્યારેય કાપશો નહીં.
* જેને તમે ચાહતા હોય તેની સતત કાળજી લેતા રહો.
* કુટુંબના સભ્યો સાથે પિકનિક પર વારંવાર જવાનું ગોઠવો.
* ગોસિપ, નિંદા, જુગાર અને કોઇના પગારની ચર્ચાથી દૂર રહો.
* જિંદગીમાં તમોને હંમેશા ન્યાય મળશે જ એવું માનીને ચાલવું નહીં.
* પત્તા કે વ્યર્થ ગેમો રમીને સમય વેડફો નહીં.
* લોકોને તમારી સમસ્યાઓમાં રસ નથી હોતો એટલું યાદ રાખો.
* મા-બાપ,પતિ-પત્ની કે સંતાનોની ટીકા કરવાનું મન થાય ત્યારે જીભ પર કાબૂ રાખો.
* ફોનની ઘંટડી વાગે ત્યારે રિસિવર ઉપાડીને સ્ફૂર્તિભર્યા અવાજે વાત કરો.
* શબ્દો વાપરાતી વખતે કાળજી રાખો.
* બાળકોના સ્કૂલના કાર્યક્ર્મમાં અવશ્ય હાજરી આપો.
* બીજાની સિદ્ધિનો યશ તમે લઇ લેશો નહીં.
* ઘરડાં માણસો સાથે ખૂબ સૌર્જન્યતાથી અને ધીરજથી વર્તન કરો.
* તમારી ઓફિસે કે ઘરે કોઇ આવે તો એને ઊભા થઇ આવકારો.
* મોટી સમસ્યાઓથી દૂર ભાગો નહીં, મોટી તક એમાં જ હોઇ શકે છે
* ગંભીર બિમારીમાં ઓછામાં ઓછા ત્રણ મોટા ડોકટરોનો અભિપ્રાય લો.
* શારીરિક ચુસ્તી કોઇપણ હિસાબે જાળવો.
* બચત કરવાની શિસ્ત પાળો.
* ઉત્સાહી અને વિધેયાત્મક વિચારો ધરાવતી વ્યકિત બનવાનો પ્રયત્ન કરો.
* યાદ રાખો કે દરેક વ્યકિતને તેની સારી બાજુ સાંભળવી ગમે છે.
* સંતાનોને કડક શિસ્ત પાઠ ભણાવ્યા પછી તેમેને ઉષ્માપૂણ ભેટવાનું ભૂલશો નહીં.
* અઠવાડિયે એક વખત ઉપવાસ કરો.
* કોઇને બોલાવવા ચપટી વગાડવી નહીં.
* ઊંચી કિંમતવાળી વસ્તુઓની ગુણવત્તા પણ ઊંચી જ હશે એમ માની લેવું
* અફસોસ કર્યા વિનાનું જીવન જીવો.
* ક્યારેક હારવાની પણ તૈયારી રાખો.
* કોઇપણ આશાવાદીની વાતને તોડી પાડશો નહીં, શક્ય છે કે એની પાસે માત્ર એક જ આશા હોય..
* નકારાત્મક પ્રક્રૃતિના માણસોને મળવાનું ટાળો.
* દરેક વ્યકિતને બીજી તક આપો,ત્રીજી નહીં.
* સંતાનો નાના હોય ત્યારેથી જ તેમને પૈસાની કિંમત અને બચતનું મહત્વ સમજાવો .
* જે ગાંઠ છોડી શકાય એવી હોય તેને ક્યારેય કાપશો નહીં.
* જેને તમે ચાહતા હોય તેની સતત કાળજી લેતા રહો.
* કુટુંબના સભ્યો સાથે પિકનિક પર વારંવાર જવાનું ગોઠવો.
* ગોસિપ, નિંદા, જુગાર અને કોઇના પગારની ચર્ચાથી દૂર રહો.
* જિંદગીમાં તમોને હંમેશા ન્યાય મળશે જ એવું માનીને ચાલવું નહીં.
* પત્તા કે વ્યર્થ ગેમો રમીને સમય વેડફો નહીં.
* લોકોને તમારી સમસ્યાઓમાં રસ નથી હોતો એટલું યાદ રાખો.
* મા-બાપ,પતિ-પત્ની કે સંતાનોની ટીકા કરવાનું મન થાય ત્યારે જીભ પર કાબૂ રાખો.
* ફોનની ઘંટડી વાગે ત્યારે રિસિવર ઉપાડીને સ્ફૂર્તિભર્યા અવાજે વાત કરો.
* શબ્દો વાપરાતી વખતે કાળજી રાખો.
* બાળકોના સ્કૂલના કાર્યક્ર્મમાં અવશ્ય હાજરી આપો.
* બીજાની સિદ્ધિનો યશ તમે લઇ લેશો નહીં.
* ઘરડાં માણસો સાથે ખૂબ સૌર્જન્યતાથી અને ધીરજથી વર્તન કરો.
* તમારી ઓફિસે કે ઘરે કોઇ આવે તો એને ઊભા થઇ આવકારો.
* મોટી સમસ્યાઓથી દૂર ભાગો નહીં, મોટી તક એમાં જ હોઇ શકે છે
* ગંભીર બિમારીમાં ઓછામાં ઓછા ત્રણ મોટા ડોકટરોનો અભિપ્રાય લો.
* શારીરિક ચુસ્તી કોઇપણ હિસાબે જાળવો.
* બચત કરવાની શિસ્ત પાળો.
* ઉત્સાહી અને વિધેયાત્મક વિચારો ધરાવતી વ્યકિત બનવાનો પ્રયત્ન કરો.
* યાદ રાખો કે દરેક વ્યકિતને તેની સારી બાજુ સાંભળવી ગમે છે.
* સંતાનોને કડક શિસ્ત પાઠ ભણાવ્યા પછી તેમેને ઉષ્માપૂણ ભેટવાનું ભૂલશો નહીં.
* અઠવાડિયે એક વખત ઉપવાસ કરો.
* કોઇને બોલાવવા ચપટી વગાડવી નહીં.
* ઊંચી કિંમતવાળી વસ્તુઓની ગુણવત્તા પણ ઊંચી જ હશે એમ માની લેવું
ગુજરાતી ભાષાની પ્રથમ કૃતિઓ
** ગુજરાતી ભાષાની પ્રથમ કૃતિઓ **
અર્વાચીન કવિતા
|
બાપાની પીપર (દલપતરામ)
|
પ્રહસન નાટક
|
મિથ્યાભિમાન (દલપતરામ)
|
નાટક
|
લક્ષ્મી (દલપતરામ)
|
કરૂણ પ્રશસ્તિ કાવ્ય
|
ફાર્બસ વિરહ (દલપતરામ)
|
નવલકથા
|
કરણઘેલો (નંદશંકર મહેતા)
|
મહાનવલકથા
|
સરસ્વતીચંદ્ર (ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી)
|
આત્મકથા
|
મારી હકીકત ( નર્મદ)
|
જીવનચરિત્ર
|
કોલંબસનો વૃતાંત (પ્રાણસુખલાલ મથુરદાસ)
|
પ્રબંધ કાવ્ય
|
કાન્હ્ડે પ્રબંધ (પજ્ઞનાભ ૧૪૫૬)
|
લોકવાર્તા
|
હંસરાજ-વચ્છરાજ (વિજયભદ્ર ૧૩૫૫)
|
રાસ
|
ભરતેશ્વર બાહુબલિરાસ (શાલિભદ્રસુરિ ૧૧૮૫)
|
લેખક અને તેમના ઉપનામ/તખલ્લુસ
લેખક અને તેમના ઉપનામ/તખલ્લુસ
પ્રેમસખિ
|
પ્રેમાનંદ સ્વામી
|
અઝિઝ
|
ધનશંકર ત્રિપાઠી
|
અદલ
|
અરદેશર ખબરદાર
|
અનામી
|
રણજિતભાઈ પટેલ
|
અજ્ઞેય
|
સચ્ચિદાનંદ વાત્સ્યાયન
|
ઉપવાસી
|
ભોગીલાલ ગાંધી
|
ઉશનસ્
|
નટવરલાલ પંડ્યા
|
કલાપી
|
સુરસિંહજી ગોહિલ
|
કાન્ત
|
મણિશંકર ભટ્ટ
|
કાકાસાહેબ
|
દત્તાત્રેય કાલેલકર
|
ઘનશ્યામ
|
કનૈયાલાલ મુનશી
|
ગાફિલ
|
મનુભાઈ ત્રિવેદી
|
ચકોર
|
બંસીલાલ વર્મા
|
ચંદામામા
|
ચંદ્રવદન મેહતા
|
જયભિખ્ખુ
|
બાલાભાઈ દેસાઈ
|
જિપ્સી
|
કિશનસિંહ ચાવડા
|
ઠોઠ નિશાળીયો
|
બકુલ ત્રિપાઠી
|
દર્શક
|
મનુભાઈ પંચોળી
|
દ્વિરેફ, શેષ, સ્વૈરવિહારી
|
રામનારાયણ પાઠક
|
ધૂમકેતુ
|
ગૌરીશંકર જોષી
|
નિરાલા
|
સૂર્યકાન્ત ત્રિપાઠી
|
પતીલ
|
મગનલાલ પટેલ
|
પારાર્શય
|
મુકુન્દરાય પટણી
|
પ્રાસન્નેય
|
હર્ષદ ત્રિવેદી
|
પ્રિયદર્શી
|
મધુસૂદેન પારેખ
|
પુનર્વસુ
|
લાભશંકર ઠાકર
|
પ્રેમભક્તિ
|
કવિ ન્હાનાલાલ
|
ફિલસુફ
|
ચીનુભઈ પટવા
|
બાદરાયણ
|
ભાનુશંકર વ્યાસ
|
બુલબુલ
|
ડાહ્યાભાઈ દેરાસરી
|
બેકાર
|
ઈબ્રાહીમ પટેલ
|
બેફામ
|
બરકતઅલી વિરાણી
|
મકરંદ
|
રમણભાઈ નીલકંઠ
|
મસ્ત, બાલ, કલાન્ત
|
બાલશંકર કંથારિયા
|
મસ્તકવિ
|
ત્રિભુવન ભટ્ટ
|
મૂષિકાર
|
રસિકલાલ પરીખ
|
લલિત
|
જમનાશંકર બૂચ
|
વનમાળી વાંકો
|
દેવેન્દ્ર ઓઝા
|
વાસુકિ
|
ઉમાશંકર જોશી
|
વૈશંપાયન
|
કરસનદાસ માણેક
|
શયદા
|
હરજી દામાણી
|
શિવમ સુંદરમ્
|
હિંમતલાલ પટેલ
|
શૂન્ય
|
અલીખાન બલોચ
|
શૌનિક
|
અનંતરાય રાવળ
|
સત્યમ્
|
શાંતિલાલ શાહ
|
સરોદ
|
મનુભાઈ ત્રિવેદી
|
સવ્યસાચી
|
ધીરુભાઈ ઠાકોર
|
સાહિત્ય પ્રિય
|
ચુનીલાલ શાહ
|
સેહેની
|
બળવંતરાય ઠાકોર
|
સુધાંશુ
|
દામોદર ભટ્ટ
|
સુન્દરમ્
|
ત્રિભુવનદાસ લુહાર
|
સોપાન
|
મોહનલાલ મેહતા
|
સ્નેહરશ્મિ
|
ઝીણાભાઈ દેસાઈ
|
સહજ
|
વિવેક કાણે
|
રવિવાર, 22 જૂન, 2014
સોમવાર, 2 જૂન, 2014
રવિવાર, 1 જૂન, 2014
MAA.....
મમતાનો મહાસાગર એટલે ‘ મા ’
મમતાનો મહાકુંભ એટલે ‘ મા ’
સ્નેહની કવિતા એટલે ‘ મા ’
દરિયાદીલી એટલે ‘ મા ’
સ્નેહની સરિતા એટલે ‘ મા ’
સ્નેહનો સરવાળો એટલે ‘ મા ’
બાળક જ્યારે આ પૃથ્વી પર અવતરે છે,
ત્યારે શિખ્યા વિના પ્રથમ શબ્દ તે “ મા ” બોલે છે.
‘ મા ’ ના ખોળામાં બાળક સૌથી વધુ સલામત હોય છે.
‘ મા ’ ના પ્રેમ વિના પણ પ્રભુ ભક્તિ અધુરી છે. પ્રભુ પણ ‘ મા ’
ને વંદન કરે છે. ‘ મા ’ નો પ્રેમ અંતરની ઉર્મિઓમાંથી પ્રગટે છે.
આપણે જ્યારે તકલીફમાં હોઈએ, ત્યારે સ્વભાવિક જ આપણાંથી ‘ મા ’
શબ્દ તરત જ બોલાય જાય છે. ઓ ‘ મા ’ તું મને બચાવ. ‘ મા ’ ના
તમામ સંબધો ‘ મા ’ થી શરૂ થાય, ક્યાંતો ‘ મા ’ થી પૂર્ણ થાય.
‘ મા ’ ની બહેન ‘ માસી ’ અને તેનો પતિ ‘ માસાજી’ થાય.
‘ મા ’ નો ભાઈ ‘ મામા ’ અને તેની પત્ની ‘ મામી ’ થાય.
માફી આપવામાં અને માંદગીમાં “ મા ” પ્રથમ હોય છે.
માલિકમાં પણ ‘ મા ’ પ્રથમ હોય છે.
બાળક ‘ મા ’ શબ્દ શીખવા દુનિયાની
કોઈ પાઠશાળામાં જતો નથી, તે
બાળકના ‘ મા ’ શબ્દથી ભાષાની શરૂઆત થાય છે.
મમતાનો મહાકુંભ એટલે ‘ મા ’
સ્નેહની કવિતા એટલે ‘ મા ’
દરિયાદીલી એટલે ‘ મા ’
સ્નેહની સરિતા એટલે ‘ મા ’
સ્નેહનો સરવાળો એટલે ‘ મા ’
બાળક જ્યારે આ પૃથ્વી પર અવતરે છે,
ત્યારે શિખ્યા વિના પ્રથમ શબ્દ તે “ મા ” બોલે છે.
‘ મા ’ ના ખોળામાં બાળક સૌથી વધુ સલામત હોય છે.
‘ મા ’ ના પ્રેમ વિના પણ પ્રભુ ભક્તિ અધુરી છે. પ્રભુ પણ ‘ મા ’
ને વંદન કરે છે. ‘ મા ’ નો પ્રેમ અંતરની ઉર્મિઓમાંથી પ્રગટે છે.
આપણે જ્યારે તકલીફમાં હોઈએ, ત્યારે સ્વભાવિક જ આપણાંથી ‘ મા ’
શબ્દ તરત જ બોલાય જાય છે. ઓ ‘ મા ’ તું મને બચાવ. ‘ મા ’ ના
તમામ સંબધો ‘ મા ’ થી શરૂ થાય, ક્યાંતો ‘ મા ’ થી પૂર્ણ થાય.
‘ મા ’ ની બહેન ‘ માસી ’ અને તેનો પતિ ‘ માસાજી’ થાય.
‘ મા ’ નો ભાઈ ‘ મામા ’ અને તેની પત્ની ‘ મામી ’ થાય.
માફી આપવામાં અને માંદગીમાં “ મા ” પ્રથમ હોય છે.
માલિકમાં પણ ‘ મા ’ પ્રથમ હોય છે.
બાળક ‘ મા ’ શબ્દ શીખવા દુનિયાની
કોઈ પાઠશાળામાં જતો નથી, તે
બાળકના ‘ મા ’ શબ્દથી ભાષાની શરૂઆત થાય છે.
SATYA PARESHAN JAROOR HAI.....LEKIN PARAJEET NAHI SO ALWAYS BE HAPPY MY NEAR AND DEAR AND MY KNOWN AND UNKNOWN FRIENDS
એક બહુમાળી ઇમારતનું બાંધકામ ચાલી રહ્યુ હતું. લગભગ
10 માળ જેટલું કામ પુરુ થયું હતું. એક વાર સવારના સમયે
કંસ્ટ્રકશન કંપનીનો માલિક ઇમારતની મુલાકાતે આવ્યો.
એ 10માં માળની છત પર આંટા મારી રહ્યો હતો.
ત્યાંથી નીચે જોયુ તો એક મજુર કામ કરી રહ્યો હતો.
માલિકને મજુર સાથે વાત કરવાની ઇચ્છા થઇ.માલિકે
ઉપરથી મજુરને બુમ પાડી પણ મજુર કામમાં વ્યસ્ત
હોવાથી અને આસપાસ અવાજ થતો હોવાથી એને
માલિકનો અવાજ ન સંભળાયો. થોડીવાર પછી મજુરનું
ધ્યાન પોતાના તરફ ખેંચવા માટે માલિકે ઉપરથી 10
રૂપિયાનો સિક્કો ફેંક્યો. આ સિક્કો મજુર કામ
કરતો હતો ત્યાં જ પડ્યો. મજુરે તો સિક્કો ઉઠાવીને
ખીસ્સામાં મુકયો અને કામે વળગી ગયો.માલિકે હવે
100ની નોટ નીચે ફેંકી. નોટ
ઉડતી ઉડતી પેલા મજુરથી થોડે દુર પડી.
મજુરની નજરમાં આ નોટ આવી એટલે લઇને
ફરીથી ખિસ્સામાં મુકી દીધી અને કામ કરવા લાગ્યો.
માલિકે હવે 500ની નોટ નીચે ફેંકી તો પણ પેલા મજુરે એમ
જ કર્યુ જે અગાઉ બે વખત કર્યુ હતું. માલિકે હવે
હાથમાં નાનો પથ્થર લીધો અને પેલા મજુર પર માર્યો.
પથ્થર વાગ્યો એટલે મજુરે ઉપર જોયું અને
પોતાના માલિકને ઉપર જોતા તેની સાથે વાત ચાલુ
કરી.મિત્રો, આપણે પણ આ મજુર જેવા જ છીએ.
ભગવાનને આપણી સાથે વાત કરવાની ઇચ્છા હોય છે એ
આપણને સાદ પાડીને બોલાવે છે પણ આપણે
કામમાં એવા વ્યસ્ત છીએ કે પ્રભુનો સાદ આપણને
સંભળાતો જ નથી. પછી એ નાની નાની ખુશીઓ આપવાનું
શરુ કરે છે પણ આપણે એ ખુશીઓને ખિસ્સામાં મુકી દઇએ
છીએ ખુશી આપનારાનો વિચાર જ નથી આવતો. છેવટે
ભગવાન દુ:ખ રૂપી નાનો પથ્થર આપણા પર ફેંકે છે અને
તુંરત જ ઉપર ઉભેલા માલિક સામે જોઇએ છીએ..
10 માળ જેટલું કામ પુરુ થયું હતું. એક વાર સવારના સમયે
કંસ્ટ્રકશન કંપનીનો માલિક ઇમારતની મુલાકાતે આવ્યો.
એ 10માં માળની છત પર આંટા મારી રહ્યો હતો.
ત્યાંથી નીચે જોયુ તો એક મજુર કામ કરી રહ્યો હતો.
માલિકને મજુર સાથે વાત કરવાની ઇચ્છા થઇ.માલિકે
ઉપરથી મજુરને બુમ પાડી પણ મજુર કામમાં વ્યસ્ત
હોવાથી અને આસપાસ અવાજ થતો હોવાથી એને
માલિકનો અવાજ ન સંભળાયો. થોડીવાર પછી મજુરનું
ધ્યાન પોતાના તરફ ખેંચવા માટે માલિકે ઉપરથી 10
રૂપિયાનો સિક્કો ફેંક્યો. આ સિક્કો મજુર કામ
કરતો હતો ત્યાં જ પડ્યો. મજુરે તો સિક્કો ઉઠાવીને
ખીસ્સામાં મુકયો અને કામે વળગી ગયો.માલિકે હવે
100ની નોટ નીચે ફેંકી. નોટ
ઉડતી ઉડતી પેલા મજુરથી થોડે દુર પડી.
મજુરની નજરમાં આ નોટ આવી એટલે લઇને
ફરીથી ખિસ્સામાં મુકી દીધી અને કામ કરવા લાગ્યો.
માલિકે હવે 500ની નોટ નીચે ફેંકી તો પણ પેલા મજુરે એમ
જ કર્યુ જે અગાઉ બે વખત કર્યુ હતું. માલિકે હવે
હાથમાં નાનો પથ્થર લીધો અને પેલા મજુર પર માર્યો.
પથ્થર વાગ્યો એટલે મજુરે ઉપર જોયું અને
પોતાના માલિકને ઉપર જોતા તેની સાથે વાત ચાલુ
કરી.મિત્રો, આપણે પણ આ મજુર જેવા જ છીએ.
ભગવાનને આપણી સાથે વાત કરવાની ઇચ્છા હોય છે એ
આપણને સાદ પાડીને બોલાવે છે પણ આપણે
કામમાં એવા વ્યસ્ત છીએ કે પ્રભુનો સાદ આપણને
સંભળાતો જ નથી. પછી એ નાની નાની ખુશીઓ આપવાનું
શરુ કરે છે પણ આપણે એ ખુશીઓને ખિસ્સામાં મુકી દઇએ
છીએ ખુશી આપનારાનો વિચાર જ નથી આવતો. છેવટે
ભગવાન દુ:ખ રૂપી નાનો પથ્થર આપણા પર ફેંકે છે અને
તુંરત જ ઉપર ઉભેલા માલિક સામે જોઇએ છીએ..
SWARG NI MATI....
એક
શાળામાં એક શિક્ષકને એના વર્ગના વિદ્યાર્થીઓએ ફરિયાદ કરતા કહ્યુ, “ સર ,
બીજા બધા વર્ગમાં શિક્ષકો વિદ્યાર્થીઓને નવા-નવા પ્રોજેક્ટ આપે છે. આપ તો
માત્ર ભણાવો જ છો. અમને પણ કંઇક નવો પોજેકટ આપોને જેથી અમે પણ બીજા વર્ગના
વિદ્યાર્થીઓની જેમ કંઇક પ્રેકટીકલ કરવાની મજા લઇ શકીએ.”
શિક્ષકે બધી જ વાત ધ્યાનથી સાંભળ્યા પછી કહ્યુ , “ સારુ, હું તમને બધાને એક સરસ મજાનો પ્રોજેક્ટ આપુ છું આવતી કાલે તમારે બધાએ સ્વર્ગની માટી લાવવાની છે બસ આ તમારા માટેનો પ્રોજેક્ટ.” વિદ્યાર્થીઓ તો વાત સાંભળીને મુંઝાયા કે આવો તે કંઇ પ્રોજેક્ટ હોતા હશે ! સાહેબ આપણને બધાને મુર્ખાઓ સમજતા લાગે છે.
બીજા દિવસે વર્ગ ચાલુ થયો એટલે શિક્ષકે આવીને કહ્યુ , “ તમને કાલે એક કામ સોંપવામાં આવ્યુ હતું. જેટલાએ એ કામ પુરુ ન કર્યુ હોય તે ઉભા થાવ.” બધા જ વિદ્યાર્થીઓ ઉભા થઇ ગયા પરંતું શિક્ષકનું ધ્યાન ગયુ કે વચ્ચે બેઠેલો એક વિદ્યાર્થી ઉભો નથી થયો. શિક્ષકે ગુસ્સા સાથે કહ્યુ, “ તું કેમ ઉભો ન થયો ?”
વિદ્યાર્થી આગળ આવ્યો અને પોતાના દફતરમાંથી એક નાની ડબી કાઢી અને એ ડબીમાં રહેલી માટી બતાવીને કહ્યુ , “ સર , પણ હું તો સ્વર્ગની માટી લાવ્યો છું !” શિક્ષકે ખીજાઇને કહ્યુ, “ તું શું મને મુરખ સમજે છે ? મે તો કાલે તમને મજાકમાં કહ્યુ હતુ કે સ્વર્ગની માટી લઇ આવજો મને ખબર જ હતી કે બધા ધોયેલા મુળાની જેમ જ આવવાના છે કારણ કે મર્યા વગર સ્વર્ગે ન જવાય તો માટી ક્યાંથી આવે ?”
વિદ્યાર્થીએ કહ્યુ, “ સર, થોડા દિવસ પહેલા જ સવારની પ્રાર્થના વખતે આપ કહેતા હતા કે માતાના ચરણોમાં સ્વર્ગ છે. ખેતરમાં કામ કરતી મારી માં ના પગમાં ચોંટેલી આ માટી છે તો એને સ્વર્ગની માટી કેમ ન કહેવાય ?”
શિક્ષકે બધી જ વાત ધ્યાનથી સાંભળ્યા પછી કહ્યુ , “ સારુ, હું તમને બધાને એક સરસ મજાનો પ્રોજેક્ટ આપુ છું આવતી કાલે તમારે બધાએ સ્વર્ગની માટી લાવવાની છે બસ આ તમારા માટેનો પ્રોજેક્ટ.” વિદ્યાર્થીઓ તો વાત સાંભળીને મુંઝાયા કે આવો તે કંઇ પ્રોજેક્ટ હોતા હશે ! સાહેબ આપણને બધાને મુર્ખાઓ સમજતા લાગે છે.
બીજા દિવસે વર્ગ ચાલુ થયો એટલે શિક્ષકે આવીને કહ્યુ , “ તમને કાલે એક કામ સોંપવામાં આવ્યુ હતું. જેટલાએ એ કામ પુરુ ન કર્યુ હોય તે ઉભા થાવ.” બધા જ વિદ્યાર્થીઓ ઉભા થઇ ગયા પરંતું શિક્ષકનું ધ્યાન ગયુ કે વચ્ચે બેઠેલો એક વિદ્યાર્થી ઉભો નથી થયો. શિક્ષકે ગુસ્સા સાથે કહ્યુ, “ તું કેમ ઉભો ન થયો ?”
વિદ્યાર્થી આગળ આવ્યો અને પોતાના દફતરમાંથી એક નાની ડબી કાઢી અને એ ડબીમાં રહેલી માટી બતાવીને કહ્યુ , “ સર , પણ હું તો સ્વર્ગની માટી લાવ્યો છું !” શિક્ષકે ખીજાઇને કહ્યુ, “ તું શું મને મુરખ સમજે છે ? મે તો કાલે તમને મજાકમાં કહ્યુ હતુ કે સ્વર્ગની માટી લઇ આવજો મને ખબર જ હતી કે બધા ધોયેલા મુળાની જેમ જ આવવાના છે કારણ કે મર્યા વગર સ્વર્ગે ન જવાય તો માટી ક્યાંથી આવે ?”
વિદ્યાર્થીએ કહ્યુ, “ સર, થોડા દિવસ પહેલા જ સવારની પ્રાર્થના વખતે આપ કહેતા હતા કે માતાના ચરણોમાં સ્વર્ગ છે. ખેતરમાં કામ કરતી મારી માં ના પગમાં ચોંટેલી આ માટી છે તો એને સ્વર્ગની માટી કેમ ન કહેવાય ?”
7th STD STUDENT'S PRATHNA CHHITHI...
Tr. nilkanth gamit
*સાંઈરામ દવેની એક હ્રદય સ્પર્શી રચના રજુ કરૂ છુ અચુક વાંચવા જેવી છે*
** પ્રાર્થના ચિઠ્ઠી **
(એક શિક્ષકની વેદના, એક બાળકની કલમે)
પ્રતિ,
શ્રી ભગવાન, ઈશ્વરભાઈ પરમાત્મા,
(શંખચક્રવાળા)
સ્વર્ગલોક, નર્કની સામે,
વાદળાની વચ્ચે,
મું. આકાશ.
પ્રિય મિત્ર ભગવાન,
જય ભારત સાથ જણાવવાનું કે હું તારા ભવ્ય મંદીરથી થોડે દૂર આવેલી એક સરકારી શાળાના સાતમા ધોરણમાં ભણું છું. મારા પિતાજી દાણાપીઠમાં મજૂરી કરે છે અને મારી માં રોજ બીજાના ઘરકામ કરવા જાય છે. 'હું શું કામ ભણુ છું એની મારા માબાપ ને ખબર નથી. કદાચ શિષ્યવ્રૂતિના પૈસા અને મફત જમવાનું નિશાળમાથી મળે છે એટલે મારા માબાપ મને રોજ નિશાળે ધકેલે છે. ભગવાન, બે-ચાર સવાલો પૂછવા માટે મેં તને પત્ર લખ્યો છે. મારા સાહેબે કીધું'તું કે તું સાચી વાત જરૂર સાંભળે છે...!
પ્રશ્ન-1— હું રોજ સાંજે તારા મંદીરે આવુ છું અને નિયમિત સવારે નિશાળે જાઉં છું પણ હે ભગવાન તારી ઉપર આરસપહાણનું મંદીરને એ.સી. છે અને મારી નિશાળમાં ઉપર છાપરુંય કેમ નથી?...દર ચોમાસે પાણી ટપકે છે. આ મને સમજાતું નથી...!
પ્રશ્ન-2— તને રોજ બત્રીસ ભાતનાં પકવાન પીરસાય છે ને તું તો ખાતોય નથી... અને હું દરરોજ બપોરે મદયાહન ભોજનના એક મુઠી ભાતથી ભૂખ્યો ઘરે જાંઉં છું...! આવું કેમ...?
પ્રશ્ન-3— મારી નાની બેનનાં ફાટેલાં ફ્રોક ઉપર કોઈ થીગડુય મારતું નથી અને તારા નવાં-નવાં પચરંગી વાઘા! સાચુ કહું ભગવાન હું રોજ તને નહીં તારા કપડા જોવા આવું છું...!
પ્રશ્ન-4— તારા પ્રસંગે લાખો માણસો મંદિરે સમાતા નથી અને 15મી ઓગસ્ટે જ્યારે હું બે મહિનાથી મહેનત કરેલું દેશભક્તિ ગીત રજુ કરું છું ત્યારે સામે હોય છે માત્ર મારા શિક્ષકો.....ને બાળકો...હે ઈશ્વર તારા મંદિરે જે સમાતા નથી ઈ બધાય ''મારા મંદિરે'' કેમ ડોકાતા નથી....!
પ્રશ્ન-5— તને ખોટું લાગે તો ભલે લાગે પણ મારા ગામમાં એક ફાઈવસ્ટાર હોટલ જેવું મંદિર છે ને એક મંદિર જેવી પ્રાથમિક શાળા છે. પ્રભુ! મેં સાંભળ્યું છે કે તું તો અમારી બનાવેલી મૂર્તિ છો, તો'ય આવી જલજલાટ છો અને અમે તો તારી બનાવેલી મૂર્તિ છીએ, તો'ય અમારા ચહેરા ઉપર નૂર કેમ નથી....?
શક્ય હોય તો પાંચેય ના જવાબ આપજે... મને વાર્ષિક પરિક્ષામાં કામ લાગે...! ભગવાન મારે ખૂબ આગળ ભણવું છે ડોક્ટર થવું છે પણ મારા માબાપ પાસે ફી ના કે ટ્યુશનના પૈસા નથી.. તું જો તારી એક દિવસની તારી દાનપેટી મને મોકલેને તો હું આખી જિંદગી ભણી શકું.... વિચારીને કે'જે....! હું જાણું છું તારે'ય ઘણાયને પૂછવું પડે એમ છે.
પરંતુ સાતમા ધોરણની વાર્ષિક પરીક્ષા પેલાં જો તું મારામાં દયાન નહીં આપે તો મારા બાપુ મને સામે ચા વાળાની હોટલે રોજના રૂ.5 ના ભવ્ય પગારથી નોકરીએ રાખી દે શે...! ને પછી આખી જિંદગી હું તારા શ્રીમંત ભક્તોને ચા પાઈશ....પણ તારી હારે કીટ્ટા કરી નાખીશ....!
જલ્દી કરજે ભગવાન.... સમય બહુ ઓછો છે' તારી પાસે....અને મારી પાસે પણ.....!
લી. એક સરકારી
શાળાનો ગરીબ વિધ્યાર્થી
અથવા
ભારતના એક ભાવિ
મજૂરના વંદે માતરમ્....
*સાંઈરામ દવેની એક હ્રદય સ્પર્શી રચના રજુ કરૂ છુ અચુક વાંચવા જેવી છે*
** પ્રાર્થના ચિઠ્ઠી **
(એક શિક્ષકની વેદના, એક બાળકની કલમે)
પ્રતિ,
શ્રી ભગવાન, ઈશ્વરભાઈ પરમાત્મા,
(શંખચક્રવાળા)
સ્વર્ગલોક, નર્કની સામે,
વાદળાની વચ્ચે,
મું. આકાશ.
પ્રિય મિત્ર ભગવાન,
જય ભારત સાથ જણાવવાનું કે હું તારા ભવ્ય મંદીરથી થોડે દૂર આવેલી એક સરકારી શાળાના સાતમા ધોરણમાં ભણું છું. મારા પિતાજી દાણાપીઠમાં મજૂરી કરે છે અને મારી માં રોજ બીજાના ઘરકામ કરવા જાય છે. 'હું શું કામ ભણુ છું એની મારા માબાપ ને ખબર નથી. કદાચ શિષ્યવ્રૂતિના પૈસા અને મફત જમવાનું નિશાળમાથી મળે છે એટલે મારા માબાપ મને રોજ નિશાળે ધકેલે છે. ભગવાન, બે-ચાર સવાલો પૂછવા માટે મેં તને પત્ર લખ્યો છે. મારા સાહેબે કીધું'તું કે તું સાચી વાત જરૂર સાંભળે છે...!
પ્રશ્ન-1— હું રોજ સાંજે તારા મંદીરે આવુ છું અને નિયમિત સવારે નિશાળે જાઉં છું પણ હે ભગવાન તારી ઉપર આરસપહાણનું મંદીરને એ.સી. છે અને મારી નિશાળમાં ઉપર છાપરુંય કેમ નથી?...દર ચોમાસે પાણી ટપકે છે. આ મને સમજાતું નથી...!
પ્રશ્ન-2— તને રોજ બત્રીસ ભાતનાં પકવાન પીરસાય છે ને તું તો ખાતોય નથી... અને હું દરરોજ બપોરે મદયાહન ભોજનના એક મુઠી ભાતથી ભૂખ્યો ઘરે જાંઉં છું...! આવું કેમ...?
પ્રશ્ન-3— મારી નાની બેનનાં ફાટેલાં ફ્રોક ઉપર કોઈ થીગડુય મારતું નથી અને તારા નવાં-નવાં પચરંગી વાઘા! સાચુ કહું ભગવાન હું રોજ તને નહીં તારા કપડા જોવા આવું છું...!
પ્રશ્ન-4— તારા પ્રસંગે લાખો માણસો મંદિરે સમાતા નથી અને 15મી ઓગસ્ટે જ્યારે હું બે મહિનાથી મહેનત કરેલું દેશભક્તિ ગીત રજુ કરું છું ત્યારે સામે હોય છે માત્ર મારા શિક્ષકો.....ને બાળકો...હે ઈશ્વર તારા મંદિરે જે સમાતા નથી ઈ બધાય ''મારા મંદિરે'' કેમ ડોકાતા નથી....!
પ્રશ્ન-5— તને ખોટું લાગે તો ભલે લાગે પણ મારા ગામમાં એક ફાઈવસ્ટાર હોટલ જેવું મંદિર છે ને એક મંદિર જેવી પ્રાથમિક શાળા છે. પ્રભુ! મેં સાંભળ્યું છે કે તું તો અમારી બનાવેલી મૂર્તિ છો, તો'ય આવી જલજલાટ છો અને અમે તો તારી બનાવેલી મૂર્તિ છીએ, તો'ય અમારા ચહેરા ઉપર નૂર કેમ નથી....?
શક્ય હોય તો પાંચેય ના જવાબ આપજે... મને વાર્ષિક પરિક્ષામાં કામ લાગે...! ભગવાન મારે ખૂબ આગળ ભણવું છે ડોક્ટર થવું છે પણ મારા માબાપ પાસે ફી ના કે ટ્યુશનના પૈસા નથી.. તું જો તારી એક દિવસની તારી દાનપેટી મને મોકલેને તો હું આખી જિંદગી ભણી શકું.... વિચારીને કે'જે....! હું જાણું છું તારે'ય ઘણાયને પૂછવું પડે એમ છે.
પરંતુ સાતમા ધોરણની વાર્ષિક પરીક્ષા પેલાં જો તું મારામાં દયાન નહીં આપે તો મારા બાપુ મને સામે ચા વાળાની હોટલે રોજના રૂ.5 ના ભવ્ય પગારથી નોકરીએ રાખી દે શે...! ને પછી આખી જિંદગી હું તારા શ્રીમંત ભક્તોને ચા પાઈશ....પણ તારી હારે કીટ્ટા કરી નાખીશ....!
જલ્દી કરજે ભગવાન.... સમય બહુ ઓછો છે' તારી પાસે....અને મારી પાસે પણ.....!
લી. એક સરકારી
શાળાનો ગરીબ વિધ્યાર્થી
અથવા
ભારતના એક ભાવિ
મજૂરના વંદે માતરમ્....
આના પર સબ્સ્ક્રાઇબ કરો:
પોસ્ટ્સ (Atom)
-
લેખક અને તેમના ઉપનામ/તખલ્લુસ પ્રેમસખિ પ્રેમાનંદ સ્વામી અઝિઝ ધનશંકર ત્રિપાઠી અદલ અરદેશર ખબ...




